Latest

Image

Tapety i panoramy Marsa

Zdjęcia wykonane przez MSL Curiosity. Tapety są w rozdzielczości 1920 x 1080 pikseli.
Ten post będzie sukcesywnie edytowany, poprzez dodawanie nowych zdjęć.

Sol 528 – MSL stoi przed “Dingo Gap”

MSL Sol 528 Dingo Gap Panorama

Sol 89

Sol 84

Sol 79

Panorama (6153 x 1475)
MSL Mars Panorama Sol 79

Sol 77

Panorama (6392 x 1398)
MSL Sol 77 Panorama stitched Mars real color

Sol 76

Panorama (5120 x 2518)
MSL Mars panorama sol 76

Sol 72

MSL mars wallpaper
MSL mars wallpaper
MSL mars wallpaper

Sol 70

Panorama (9772 x 2954)
MSL Mars Panorama

Sol 67

Panorama (3703 x 1113)

mars wallpaper
mars wallpaper

Sol 66

mars wallpaper
mars wallpaper
mars wallpaper

Sol 59

mars wallpaper
mars wallpaper

————————
Possible Search queries:

“mars wallpapers” / “Mars photos” / “mars images” / “mars hires images” / “Mars panorama” / “Mars desktop wallpapers” / “Mars HD wallpapers” / “MSL wallpapers” / “MSL photos” / “MSL raw photos” / “MSL raw images” / “MSL panoramas” / “Curiosity wallapapers” / “Tapety Marsa” / “Mars tapeta” / “Tapety Marsa na pulpit”

Ziemia widziana nocą z kosmosu

Dla obserwatora w kosmosie, ślady ludzkości na powierzchni Ziemi są duże i zróżnicowane.
Widać liczne wzory pól uprawnych, rzeki ciągnące się wiele kilometrów, jeziora. Ale co z najwazniejszmi śladami ludzkości – miastmi?

W ciągu dnia wielkie miasta widziane przez astronautów z okien stacji kosmicznej prezentowane są jako szare smugi, w zalezności od stylu rozwoju i wielkości obszaru miejskiego.
W nocy jednak, światła miast prezentują spektakularne dowody naszego istnienia, naszą zdolność do zmiany środowiska.

Astronauci krążący 350-400 kilometrów nad powierzchnią Ziemi mają wspaniały punkt widokowy do obserwacji życia nocnego na Ziemi. Kamery na pokładzie Międzynarodowej Stacji Kosmicznej oraz odrobina eksperymentów pozwalają astronautom na wykonanie zdjęć takich jak te…


——————-
Tags:
Ziemia nocą
Earth at night
Earth at night seen from ISS International Space Station
View from ISS at night
Earth during night from space
City lights from space ISS
Europe seen from space at night
Europa widziana nocą z kosmosu
Photos of Earth at night seen from space

Łazik Curiosity wyląduje w kraterze Gale

Naukowcy którzy badają Czerwoną Planetę, całym sercem popierają wybór marsjańskiego krateru Gale jako miejsce lądowania łazika Curiosity (pol. “Ciekawość”), znanym także jako Mars Science Laboratory (MSL).

22 lipca, agencja kosmiczna NASA ogłosiła, ze Curiosity wyląduje w kraterze Gale.
Proces wyboru miejsca lądowania trwał blisko 5 lat i liczył około 60 potencjalnych miejsc na lądowanie. W roku 2008, NASA zmniejszyła liczbę kandydatów do czterech. W zeszłym miesiącu, przed podjęciem decydującej decyzji, NASA podała dwóch finalistów: Krater Gale oraz Krater Eberswalde.

Zwycięski Krater Gale, jest szeroki na 154 kilometrów, a w jego samym środku znajduje się góra wysokości 5 kilometrów. W kraterze widoczne są liczne porty gliny, soli siarczanu oraz znaki wskazujące na to, ze dawno temu płynęła tamtędy woda.
“Jak zaczniesz od dołu góry (5km góra w samym środku Gale) przeglądać liczne warstwy ziemi kierując się ku jej szczytowi, to tak jakbyś czytał powieść. Wydaje nam się, ze krater Gale będzie niesamowitą opowieścią o początkach ewolucji środowiska Marsa” – powiedział John Grotzinger, jeden z projektantów łazika.

Jak duży jest krater Gale?

Krater Gale jest szeroki na 96 mil (154 kilometry)

Gdzie znajduje się krater Gale?

Gale zlokalizowany jest w Elysium Planitia, który na Marsie jest na drugim miejscu pod wpływem ilości wulkanów. Jest 4.5 stopni na południe od Marsjańskiego równika.

Czemu wybrano krater Gale?

Sam krater jest ogromnie wielki i posiada wiele ciekawych właściwości geologicznych. Znajduje się on na niskiej wysokości względem powierzchni Marsa co oznacza, ze jeśli kiedyś tam płynęła woda, to prawdopodobnie prowadziła ona właśnie w dól krateru Gale. Krater posiada formacje stozków napływowych, które prawdopodobnie zostały utworzone przez płynącą wodę. W samym środku krateru jest góra wznoszącą się ponad 5km w górę, która kiedyś najprawdopodobniej była otoczona warstwą wody. Góra ta składa się z wielu warstw, które opowiedzą historie geologiczna Marsa. Warstwy u podstawy góry zawierają glinę i siarczany, które oboje tworzą się w wodzie.

Czy w kraterze Gale istnieje/istniało życie?

To jest jedno z głównych pytań na które łazik Curiosity będzie się starał odpowiedzieć. Z tego co obecnie wiemy, krater ten mógł być dobrym miejscem dla życia mikroorganizmów na Marsie.

Czemu krater nazywa się Gale?

Krater został nazwany po Australijskim bankierze i astronomie Walter F. Gale (1865 – 1945), który zasłużył się odkryciem wielu komet. Gale był założycielem Brytyjskiego Stowarzyszenia Astronomicznego.

Co to jest Curiosity (MSL)?

Łazik Curiosity (po polsku “Ciekawość”) znany także pod nazwa Mars Science Laboratory (MSL) wielkością może przypominać Fiata 126p “Malucha”. Jednak ceny za oba pojazdy nie są już identyczne. Koszt misji Curiosity wyniósł agencje kosmiczna NASA $2.5 miliarda dolarów.
Curiosity dysponować będzie zestawem 10 różnych instrumentów naukowych oraz 17 kamerami.
Data startu Curiosity jest planowana w przedziale czasowym: 25 listopada do 18 grudnia.
Lądowanie w kraterze Gale odbędzie się na początku sierpnia 2012 roku.
Pojazd został nazwany “Curiosity” w 2009 przez 12-letnią Clare Ma, która wygrała w konkursie poprzez napisanie tego eseju.

Jak Curiosity MSL jest napędzany?

MSL Curiosity, będzie napędzany energia jądrowa, a nie jak jego poprzednicy Spirit (misja zakonczona) oraz Opportunity (wciąż funkcjonuje) energia słoneczną. Zatem MSL, nie będzie miał problemow z zakurzonymi panelami słonecznymi, nie dostarczając tym samym wystarczajacej ilości energii do funkcjonowania. MSL będzie miał o wiele więcej mocy!

Sposób lądowania na Marsie?

Roboty Spirit i Oppertunity do lądowania na marsie uzywali dość brutalnej metody. Oba łaziki siedzi na szczycie lądownika, chronione przez poduszki powietrzne zrzucane z dużej wysokości uderzając w powierzchnie Marsa i wielokrotnie odbijając się od niej, koziołkując, aż w końcu zatrzymując się. Następnie poduszki powietrzne otwierały się i laziki zjeżdżały z góry lądownika.
MSL wykorzysta inna metodę lądowania. MSL zostanie delikatnie spuszczony w dol przy pomocy Sky Crane na linkach, które zostaną odciete w momencie kiedy koła MSL dotkną powierzchni Marsa.
fot. NASA
Główny cel misji Curiosity?

Jego głównym zadaniem jest ocena, czy planeta Mars obecnie wspiera, lub czy kiedykolwiek była w stanie wspierać życie mikrobiologiczne.

8 lipca 2011 : Start Atlantis STS-135

NASA ogłosiła oficjalnie planowaną datę startu promu Atlantis STS-135. Podczas konferencji “The Agency Flight Readiness Review (FRR)”, Administrator od Operacji Kosmicznych, Bill Gerstenmaier ogłosił, że Atlantis poleci w kierunku Międzynarodowej Stacji Kosmicznej, 8 lipca o godzinie 11:26am EDT, 15:26 UTC (17:26 polskiego czasu). Start promu będzie można oglądać tutaj.

STS-135 będzie 33 lotem promu Atlantis, 37 lotem promu NASA na Międzynarodową Stację Kosmiczną (MSK), oraz 135 lotem i tym samym ostatnim w historii wahadłowcem, który poleci na orbitę ziemską. Po lądowaniu STS-135 Atlantis, cała flota wahadłowców NASA już na dobre odejdzie na emeryturę. [czyt. Muzea walczą o promy kosmiczne] W tym czasie NASA będzie wysyłać swoich astronautów na Międzynarodową Stację Kosmiczną przy pomocy rosyjskich Soyuz’ów.

Atlantis, oprócz 4 osobowej załogi przywiezie na MSK moduł Raffaello Multi-Purpose Logistics Module (MPLM), który będzie wypełniony 8640kg różnego rodzaju zaopatrzeniem potrzebnym dla stacji i jej załogi. Będzie to czwarta misja modułu towarowego Raffaello. MPLM Raffaello, pierwszy raz poleciał na MSK w kwietniu 2001 roku w ładowni wahadłowca Endevour podczas misji STS-100. Ostatni lot na stację Raffaello odbył w 2005 roku, kiedy to poleciał na Discovery STS-114 w 2005 roku.

STS-135 załoga crew

Podczas 3 dnia misji “Flight Day 3” wahadłowiec Atlantis z jego załogą przycumują do Międzynarodowej Stacji Kosmicznej i po około 90 minutach włazy między stacją i Atlantis zostaną otwarte, po czym obie załogi się przywitają i zaczną pracować na stacji ponad tydzień.

Dzień 4 misji, “Flight Day 4” będzie poświęcony na odcumowanie i instalację MPLM Raffaello do modułu Harmony. Hurley oraz Magnus będą za sterami Canadarm2, dzięki któremu przetransportują 12,5-tonowy moduł z ładowni Atlantis i powoli go przesuną w kierunku modułu Harmony gdzie zostanie on zainstalowany. Przed otwarciem włazu do Raffaello, załoga przeprowadzi kontrole szczelności ciśnienia między Harmony i Raffaello.

A oto animacja pokazująca jak będą wyglądały zadania wykonane podczas misji STS-135.

Dzień piąty “Flight Day 5”. Spacer kosmiczny (ang. Extra-vehicular activity (EVA)) w wykonaniu mieszkańców stacji Mike’a Fossum’a i Ron’a Garan’a. Będzie to 160 spacer kosmiczny poświęcony na budowę i konserwację stacji.
Dla Fossum’a będzie to siódmy spacer kosmiczny. Łącznie ma na swoim koncie 42 godziny i 1 minutę spacerów kosmicznych. Ron Garan, na swoim koncie ma 3 spacery kosmiczne, łącznie przebywając w otwartej przestrzeni kosmicznej 20 godzin, 32 minuty. Jak na ironie, duet wykonał wspólnie 3 spacery kosmiczne podczas misji STS-124 w czerwcu 2008 roku kiedy to dostarczono na stację japoński moduł eksperymentalny “Kibo”.
Mike Fossum and Ron Garan STS-135 EVA

Podczas spaceru kosmicznego zadaniem Garana będzie usunięcie uszkodzonej pompy amoniaku, która 31 lipca 2010 roku niespodziewanie wyłączyła się, powodując brak chłodzenia dla połowy stacji. Nogi Ron’a Garan’a będą przymocowane na końcu Canadarm2, które będzie sterowane przez Hurley i Magnus z wnętrza stacji. Oboje przy pomocy Canadarm2 przetransportują Garana i uszkodzoną pompę amoniaku do ładowni wahadłowca Atlantis, gdzie następnie Garan przymocuje ją na Lightweight Multi-Purpose Experiment Support Structure Carrier, znaną także jako LMC.
Podczas powrotu na Ziemię, Atlantis przywiezie uszkodzony moduł pompy amoniaku, aby pomóc inżynierom NASA, lepiej zrozumieć przyczynę awarii, naprawić pompę i tym samym poprawić konstrukcję pomp dla przyszłych systemów.

Następnie Fossum wskoczy na miejsce Garana na końcu “ręki” Canadarm2. Fossum usunie eksperyment o nazwie Robotic Refueling Mission (RRM) z miejsca gdzie Garan umieścił wadliwą pompę, czyli Lightweight Multi-Purpose Experiment Support Structure Carrier (LMC).
Eksperyment RRM wymiarami przypomina pralkę: 109.2cm / 83.8cm / 114.3cm. Jego waga na Ziemi to 250kg. RRM to eksperyment przygotowany w celu zademonstrowania nowej technologii bezzałogowego tankowania satelity, szczególnie tych, które nigdy nie były do tego przeznaczone. Fossum zostanie przetransportowany na końcu ręki Canadarm2 w kierunku robota Dextre, gdzie RRM zostanie umieszczony na platformie Dextre’s Enhanced Orbital Replacement Unit Temporary Platform (EOTP), który służy jako miejsce dla różnych narzędzi i eksperymentów.
Po odcumowaniu Atlantis od stacji, RRM zostanie przeniesiony przez rękę Dextre do ExPRESS Logistics Carrier-4 (ELC-4), które służy jako miejsce na części zapasowe na części kratownicowej “starboard truss”, tak aby Dextre mógł wykonywać różne “dexterowe” zadania.
Jako finałowe zadanie dla kosmicznych spacerowiczów będzie przeniesie ładunku zamontowanego na kratownicy stacji do ExPRESS Logistics Carrier-2 (ELC-2). Spacer kosmiczny planowany jest na 6,5 godziny.

Kolejne dni dla załogi STS-135 będa się głównie składały z przetransportowania ładunków z MPLM Raffaello i szafek Atlantis do MSK. Transport tych ładunków dla Międzynarodowej Stacji Kosmicznej jest najważniejszym celem misji STS-135.
W ostatnim dniu misji na MSK “Flight Day 10”. Załoga zamknie włazy między Raffaello i MSK. Hurley i Magnus złapią wypełniony ładunkami stacji moduł Raffaello przy pomocy ręki Canadarm2 i odseparują go od modułu Harmony. Następnie MPLM Raffaelo zostanie przeniesiony do ładowni wahadłowca Atlantis na którym wróci na Ziemię.
Podczas dnia 11, włazy między stacją i Atlantis zostaną zamknięte. Atlantis odcumuje od stacji jako ostatni wahadłowiec w historii zostawiając za sobą miliony kilogramów sprzętu, światowej klasy laboratorium, które ma latać nad Ziemią przez co najmniej jeszcze 10 lat.
John Young quote STS-1
Pilot Hurley przeprowadzi oblot dookoła stacji, a jego towarzysze w tym czasie będą wykonywać zdjęcia i kamerować, gdyż to będzie ostatni taki widok z okien wahadłowca NASA na Międzynarodową Stację Kosmiczną. Po około godzinnym oblocie stacji z odległości 180 metrów od stacji, pilot Hurley uruchomi silniki Atlantis i na dobre STS-135 oddali się od MSK. Tego samego dnia, Ferguson, Hurley oraz Magnus przeprowadzą ostatnią inspekcję osłony termicznej Atlantis przy użyciu Orbiter Boom Sensor System (OBSS) i Canadarm2. Będzie to ostatni raz, kiedy ręką wahadłowców (Canadarm2) zostanie użyta. Warto przypomnieć, że Canadarm2 została po raz pierwszy użyta w swoim inauguracyjnym locie w 1983 roku na pokładzie wahadłowca Challenger, podczas misji STS-7. Ponadto, była operowana przez pierwszą amerykańską kobietę, która poleciała w kosmos, Sally Ride.

“Flight Day 12” Ferguson i Hurley aktywują hydrauliczny system zasilania Atlantis, aby sprawdzić działanie silników korygujących lot, który ma zapewnić STS-135 bezpieczny powrót na Ziemię następnego dnia. Zaraz po sprawdzeniu system kontroli lotu, załoga wyśle serię komend do satelity PicoSat znajdującej się w pojemniku w ładowni Atlantis. Po wysłaniu serii komend do satelity, ta odleci w otwartą przestrzeń. Wielkość satelity wynosi 12.7cm x 12.7cm x 25.4cm. PicoSat będzie wysyłać dane na Ziemię na temat wydajności ogniw słonecznych, które pokrywają małą nano-satelitę. Technologia użyta na tej satelicie, być może będzie używana na przyszłych urządzeniach kosmicznych.

Dzień 13. Załoga ubierze się w swoje pomarańczowe kombinezony, które są także używane podczas startów wahadłowców. Drzwi od ładowni Atlantis’a zostaną zamknięte. Ze zgodą dyrektora od “Entry Flight” Anthony’iego Ceccacci’ego znajdującego się w Houston, załoga odpali system silników manewrujących kierując się do domu. Lądowanie STS-135 Atlantis odbędzie się 20 lipca w Kennedy Space Center, podczas 42 rocznicy historycznego lądowania Apollo 11 na Księżycu.

Po 30 latach poznawania tego co nam było nieznane, przekraczaniu wielu granic, poznawaniu tajemniczego, pełnego niespodzianek wszechświata, budowy Międzynarodowej Stacji Kosmicznej nad naszymi głowami…. program wahadłowców kosmicznych NASA zostaje zamknięty.

Historyczne zdjęcia i wideo: Wahadłowiec i Międzynarodowa Stacja Kosmiczna razem

Po raz pierwszy możemy zobaczyć zdjęcia oraz wideo z zaparkowanym wahadłowcem NASA do Międzynarodowej Stacji Kosmicznej wykonanych przez włoskiego astronautę Paolo Nespoli.

Historyczne zdjęcia wahadłowca Endevour przycumowanego do Międzynarodowej Stacji Kosmicznej zostały wykonane 23 Maja 2011 roku z oddalającego się od stacji Soyuz’a TMA-20 z Dmitry Kondratyev’em, Amerykańska astronautka Catherine Coleman oraz z włoskim astronautą Paolo Nespolim na pokładzie. [czyt. Soyuz TMA-20 wraca na Ziemię]

Zdjęcia zostały upublicznione 7 czerwca, kilka godzin przed startem kolejnego Soyuz’a TMA-02M lecącego w kierunku Międzynarodowej Stacji Kosmicznej (MSK). Zdjęcia zostały wykonane przez Włoskiego astronautę Paolo Nespoli z Europejskiej Agencji Kosmicznej (ESA) z odległości około 180-200 metrów od Międzynarodowej Stacji Kosmicznej przy użyciu aparatu D3X firmy Nikon. Paolo Nespoli oraz reszta załogi TMA-20 spędzili na stacji blisko 6 miesięcy.

Po oddzieleniu się Soyuz’a TMA-20 od MSK, Nespoli opuścił swoje miejsce i udał się w kierunku okna Soyuz’a, robiąc pierwsze w historii i zarazem ostatnie [czyt. Muzea walczą o promy kosmiczne] zdjęcia wahadłowca przycumowanego do Międzynarodowej Stacji Kosmicznej.

Agencja NASA powiedziała, że “portret rodzinny” będzie służył jako przypomnienie wkładu programu wahadłowców w budowie Międzynarodowej Stacji Kosmicznej. Budowa stacji warta 100 miliardów dolarów rozpoczęła się w 1998 roku obejmując pracę pięciu różnych agencji kosmicznych oraz wkład wielu innych państw z całego świata.
Wahadłowiec i Międzynarodowa Stacja Kosmiczna razem / ISS and Space Shuttle together
Photo Ops - Wahadłowiec NASA i Międzynarodowa Stacja Kosmiczna razem / Space Shuttle and ISS together
Zobacz wszystkie 37 zdjęć w wysokiej rozdzielczości: tutaj (skompresowane .zip)

czytaj także:
Soyuz TMA-20 wraca na Ziemię

Soyuz TMA-20 wraca na Ziemię

Dzisiaj dwójka astronautów oraz Rosyjski kosmonauta należących do Ekspedycji 26/27 opuścili Międzynarodową Stacje Kosmiczną po blisko 6 miesięcznym pobycie, a dokładnie po 157 dniach. Rosyjski kosmonauta i dowódca Ekspedycji 27, Dmitry Kondratyev, Amerykańska astronautka Catherine Coleman z NASA oraz włoski astronauta Paolo Nespoli z Europejskiej Agencji Kosmicznej (ESA) powinni wylądować na stepach Kazachstanu o godzinie 10:26 PM EDT (02:26 wtorek GMT).

Przed oddzieleniem od Miedzynarodowej Stacji Kosmicznej (MSK), stacja została ustawiona do pozycji “oddokowującej”; baterie słoneczne MSK zostały ustawione pod kątem, tak aby nie przeszkadzały i nie zostały uszkodzone przez dysze korygujące pozycje Soyuz’a po oddzieleniu. Oprócz tego zostały sprawdzone przecieki w skafandrach astronautów, oraz możliwe przecieki po zamknięciu włazu Soyuz’a.

Soyuz TMA-20 oddokował od MSK o godzinie 4:35 CT. Kiedy TMA-20 oddalił się od MSK na 180 metrów, Dmitry Kondratyev ustawił Soyuz’a w pozycji stacjonarnej. W tym czasie MSK zaczeła wykonywać obrót o 129 stopni a Paolo Nespoli opuścił swoje miejsce w module Soyuz’a Descent (modul powrotny) i udał się do Habitable Module (modul mieszkalny Soyuz’a), gdzie zajął się fotografowaniem oraz kamerowaniem MSK z różnych perspektyw.

Zdjęcia będą historyczne, gdyż jeszcze nigdy nie było okazji do zrobienia zdjęć całej MSK z zadokowanym do niej wahadłowcem NASA. W tym przypadku to jest wahadłowiec Endevour, misja STS-134. Ostatnia podobna okazja do sfotografowania wahadłowca zadokowanego do stacji miała miejsce czwartego lipca 1995 roku. Jednak wtedy nie była to Międzynarodowa Stacja Kosmiczna tylko rosyjska stacja Mir z zadokowanym promem Atlantis, podczas misji STS-71.
STS-71 Atlantis zadokowany z Mirem / Space Shuttle docked with Mir

czytaj także:
Historyczne zdjęcia i wideo: Wahadłowiec i Międzynarodowa Stacja Kosmiczna razem

Zdjęcia z EVA-1 misji STS-134

Załoga Endevour zakończyła swój pierwszy spacer kosmiczny. Andrew Feustel najpierw skoncentrował się nad wymianą eksperymentu MISSE 7 na MISSE 8. W tym czasie Greg Chamitoff dla którego był to pierwszy spacer kosmiczny zajął się instalacją lampy na karcie CETA. Po tym Chamitoff przemieścił się wzdłuż struktury kratownicy zwanej Integrated Truss Structure w kierunku Starboard SARJ (Solar Alpha Rotary Joint), gdzie zainstalował na niej osłonę.

Pod koniec pracy Chamitoff’a z SARJ, Andrew Feustel przemieścił się do sekcji kratownicy P3/P4 a następnie P5/P6 gdzie zaczął prace nad instalacją linii amoniaku, która dba o to, aby sprzęt na MSK nie przegrzewał się.

Później wystąpił problem z czujnikiem CO2 w skafandrze Greg’a Chamitoff’a. Jego praca powinna być dokończona podczas trzeciego spaceru kosmicznego (EVA-3).
Cały spacer kosmiczny trwał 6 godzin, 19 minut.
STS-134 EVA-1 zdjęcia, photos
Wszystkie zdjęcia należa do NASA. Więcej zdjęć z pierwszego spaceru kosmicznego podczas misji STS-134 znajdziecie tutaj.